Hz. İbrahim ve Minik Karınca

Nemrut, Hz. İbrahim'i yakmak için dağlar kadar büyük bir ateş yaktırmıştı. Ateş o kadar büyüktü ki gökyüzündeki kuşlar bile yanından geçemiyordu.

İşte o sırada minicik bir karınca, ağzına bir damla su almış telaşla ateşe doğru koşuyordu. Onu gören diğer hayvanlar gülerek: 'Ey minik karınca! Sen bu bir damla suyla o koskoca ateşi söndürebileceğini mi sanıyorsun?' dediler.

Minik karınca başını gururla kaldırdı ve şöyle cevap verdi:
'Biliyorum, belki benim bir damla suyum bu büyük ateşi söndürmeye yetmez. Ama en azından herkes benim kimin yanında olduğumu, hakkın ve Hz. İbrahim'in yanında durduğumu görsün!'

Allah karıncanın bu samimi niyetini çok sevdi ve ateşe emretti: 'Ey ateş! İbrahim'e karşı serin ve selamet ol!' Ve ateş güller bahçesine dönüştü.